Η Κυριακή
των Αγίων Πάντων είναι η μεγάλη «γιορτή της ομάδας του Θεού». Είναι μια
ημέρα που τιμούμε όχι μόνο τους γνωστούς αγίους, αλλά και όλους τους αμέτρητους
καθημερινούς ανθρώπους που έζησαν με αγάπη και καλοσύνη, των οποίων τα ονόματα
μόνο ο Θεός γνωρίζει.
Άγιος δεν σημαίνει κάποιος
υπερήρωας με μαγικές δυνάμεις, αλλά ένας απλός άνθρωπος που επέλεξε να
έχει καλή καρδιά, να συγχωρεί και να αγαπά τους πάντες.
Οι Άγιοι Πάντες μοιάζουν με μια
τεράστια σχολική τάξη ή μια μεγάλη ομάδα. Περιλαμβάνει ανθρώπους από κάθε
εποχή, επάγγελμα και ηλικία που έγιναν παράδειγμα προς μίμηση.
Η Πεντηκοστή είναι μια από τις μεγαλύτερες και πιο
χαρούμενες γιορτές της Εκκλησίας μας! Η λέξη «Πεντηκοστή» σημαίνει πεντηκοστή
ημέρα, γιατί τη γιορτάζουμε ακριβώς 50 ημέρες μετά το Πάσχα.
Σύμφωνα με την παράδοση, εκείνη την ημέρα συνέβη ένα
σπουδαίο γεγονός:
Οι μαθητές του Χριστού ήταν όλοι συγκεντρωμένοι σε ένα σπίτι
στην Ιερουσαλήμ. Ξαφνικά, ακούστηκε ένας δυνατός ήχος από τον ουρανό, σαν να
φυσούσε ένας πολύ ορμητικός άνεμος. Τότε, πάνω από το κεφάλι του κάθε μαθητή
εμφανίστηκε κάτι που έμοιαζε με φλόγα (σαν πύρινη γλώσσα).
Ήταν το Άγιο Πνεύμα που ήρθε κοντά τους!
Αμέσως, έγινε ένα μεγάλο θαύμα: οι μαθητές, που μέχρι τότε
ήταν φοβισμένοι, πήραν μεγάλο θάρρος και άρχισαν να μιλάνε σε ξένες γλώσσες που
δεν ήξεραν ποτέ πριν. Έτσι, μπόρεσαν να βγουν έξω στον κόσμο και να μιλήσουν σε
όλους τους ανθρώπους, από κάθε χώρα, για την αγάπη του Χριστού.
Η γιορτή της Εκκλησίας:
Επειδή εκείνη την ημέρα οι μαθητές άρχισαν να διδάσκουν και
βαφτίστηκαν οι πρώτοι χριστιανοί, η Πεντηκοστή θεωρείται η γενέθλια ημέρα της
Εκκλησίας μας.
Τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος γιορτάζουμε την τρίτη μορφή
του Θεού (την Αγία Τριάδα, που αποτελείται από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο
Πνεύμα). Είναι, ουσιαστικά, η συνέχεια της γιορτής της Πεντηκοστής.
Εκείνη την ημέρα τιμούμε το Άγιο Πνεύμα για τον σπουδαίο
ρόλο που έπαιξε: έδωσε στους μαθητές του Χριστού φώτιση, σοφία και δύναμη για
να μπορέσουν να μεταφέρουν το μήνυμα της αγάπης σε όλο τον κόσμο.
Τι σημαίνει αυτή η γιορτή για εμάς σήμερα;
Φώτιση και καθαρή σκέψη: Όπως το Άγιο Πνεύμα «φώτισε» τους
μαθητές, έτσι κι εμείς ευχόμαστε να έχουμε καθαρό μυαλό, να παίρνουμε σωστές
αποφάσεις και να ξεχωρίζουμε το καλό από το κακό.
Αγάπη και ενότητα: Το Άγιο Πνεύμα βοήθησε ανθρώπους που
μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες να καταλάβουν ο ένας τον άλλον. Αυτό μας θυμίζει
πόσο σημαντικό είναι να βρίσκουμε τρόπους να επικοινωνούμε, να αγαπάμε και να
σεβόμαστε ο ένας τον άλλον, ακόμα κι αν είμαστε διαφορετικοί.
Μια μέρα χαράς: Το Άγιο Πνεύμα
συμβολίζει επίσης την αναγέννηση και τη ζωή.
Το σύμβολο του Αγίου Πνεύματος:
Στην παράδοσή μας, το Άγιο Πνεύμα συχνά το ζωγραφίζουμε σαν
ένα λευκό περιστέρι που πετάει στον ουρανό, φέρνοντας την ειρήνη και την ελπίδα
στον κόσμο.
Η Ανάληψη του Κυρίου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της χριστιανοσύνης. Πρόκειται για δεσποτική εορτή, δηλαδή γιορτή αφιερωμένη στο πρόσωπο του Χριστού.
Είναι κινητή εορτή και γιορτάζεται πάντα 40 ημέρες μετά την Ανάσταση, ημέρα Πέμπτη.
Ο Χριστός μετά τη Σταύρωση και την Ανάστασή του εμφανιζόταν στους μαθητές του. Έπρεπε να βοηθήσει τους μαθητές που ήταν ακόμη φοβισμένοι από τα γεγονότα της Σταύρωσης και της Ανάστασης, να πιστέψουν σ' αυτά. Τους έδινε συμβουλές για να διαδώσουν τη διδασκαλία του. Επίσης τους έλεγε πώς να οργανώσουν τις εκκλησίες σε όλον τον κόσμο.
Μετά από 40 μέρες λοιπόν, συνάντησε τους μαθητές του και τη μητέρα του στο όρος των ελαιών. Αφού προσευχήθηκαν όλοι μαζί, ο Χριστός τους ευλόγησε. Ενώ οι μαθητές του τον κοιτούσαν, εκείνος άρχισε να ανυψώνεται προς τον ουρανό και να απομακρύνεται μέσα στα σύννεφα!
Ο άγιος Κωνσταντίνος και η αγία Ελένη
Πηγή: Ακούστε παιδιά!
Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη είναι Ρωμαίοι αυτοκράτορες,
μητέρα και γιος, που τιμώνται από την Εκκλησία ως Ισαπόστολοι. Η μνήμη τους
εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαΐου.
Μέγας Κωνσταντίνος: Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας που καθιέρωσε την
ανεξιθρησκεία (Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313) και σταμάτησε τους διωγμούς
κατά των Χριστιανών. Το 325 μ.Χ. συγκάλεσε την Α' Οικουμενική Σύνοδο στη
Νίκαια.
Αγία Ελένη: Η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Σύμφωνα με τη χριστιανική
παράδοση, ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους και ανέσυρε τον Τίμιο
Σταυρό.
Ισαπόστολοι: Η Ορθόδοξη Εκκλησία τούς απέδωσε αυτό τον τίτλο λόγω της
τεράστιας συμβολής τους στην εξάπλωση και εδραίωση του Χριστιανισμού.
Η Παναγία είναι η γέφυρα που συνδέει τους ανθρώπους με το παιδί της, τον Χριστό. Είναι η μητέρα όλων των παιδιών του κόσμου: προστατεύει, φροντίζει, συμπάσχει αλλά και παρηγορεί.
Ο Γεώργιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία από γονείς που ήταν
χριστιανοί. Όταν μεγάλωσε, έγινε στρατιωτικός στον ρωμαϊκό στρατό. Ήταν τόσο
ικανός και γενναίος, που ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός του έδωσε τον τίτλο του
«Κόμη» (δηλαδή ανώτατου αξιωματικού).
2. Η ομολογία της πίστης
Εκείνη την εποχή, οι Ρωμαίοι κυνηγούσαν τους Χριστιανούς.
Όταν ο Διοκλητιανός διέταξε να ξεκινήσει ένας μεγάλος διωγμός, ο Γεώργιος δεν
φοβήθηκε. Παρουσιάστηκε μπροστά στον αυτοκράτορα και του είπε με θάρρος:
«Είμαι Χριστιανός και πιστεύω στον έναν και αληθινό Θεό».
Ο αυτοκράτορας προσπάθησε να τον πείσει να αλλάξει γνώμη με
δώρα και υποσχέσεις, αλλά ο Γεώργιος παρέμεινε σταθερός στην πίστη του.
3. Τα μαρτύρια και το τέλος
Επειδή δεν αρνήθηκε τον Χριστό, ο Γεώργιος φυλακίστηκε και
πέρασε πολλά και σκληρά μαρτύρια. Λέγεται μάλιστα ότι κατά τη διάρκεια των
βασανιστηρίων έγιναν πολλά θαύματα που έκαναν πολλούς ανθρώπους να πιστέψουν
στον Χριστό. Τελικά, παρέδωσε την ψυχή του το 303 μ.Χ.
4. Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος
Σίγουρα θα έχεις δει την εικόνα του Αγίου πάνω σε ένα άσπρο
άλογο να σκοτώνει με το κοντάρι του έναν δράκο. Σύμφωνα με την παράδοση, ένας
φοβερός δράκος φύλαγε το νερό μιας πηγής σε μια περιοχή της Λιβύης και ζητούσε
ανθρώπους για να τους φάει. Ο Άγιος Γεώργιος έσωσε τη βασιλοπούλα της περιοχής
σκοτώνοντας το θηρίο, δείχνοντας έτσι τη δύναμη του καλού πάνω στο κακό.
Γιατί τον ονομάζουμε «Τροπαιοφόρο»;
Τον λέμε Τροπαιοφόρο (αυτόν που φέρνει τρόπαια/νίκες) γιατί
νίκησε τον φόβο του θανάτου και παρέμεινε νικητής στην πίστη του, παρά τις
δυσκολίες.
Πότε γιορτάζει: Στις 23 Απριλίου. Αν όμως το Πάσχα πέφτει
αργότερα, η γιορτή του μεταφέρεται τη Δευτέρα του Πάσχα.
Ήρθε το Πάσχα. Πολλοί Ιουδαίοι ταξίδεψαν στην Ιερουσαλήμ. Ήθελαν να ευχαριστήσουν τον Θεό που είχε οδηγήσει τον λαό του Ισραήλ έξω από την Αίγυπτο. Η γιορτή του Πάσχα άρχιζε το βράδυ με ένα επίσημο δείπνο. Το γιόρταζαν σε οικογενειακό κύκλο, με φίλους και συγγενείς.
Ο Ιησούς και οι μαθητές του ήρθαν κι αυτοί στα Ιεροσόλυμα για το Πάσχα.
Κι ενώ ακόμα μιλούσε ο Ιησούς, φτάνει ο Ιούδας ο Ισκαριώτης και μαζί του ένα πλήθος από ανθρώπους οπλισμένους με ξίφη και ρόπαλα. Ο Ιούδας τους είχε πει: "Όποιον φιλήσω, αυτός είναι. Πιάστε τον". Πλησίασε τότε αμέσως ο Ιούδας και φίλησε τον Ιησού λέγοντας: "Χαίρε, Δάσκαλε!"
Ο Ιησούς ανακρινόταν στο σπίτι του αρχιερέα. Όλη τη νύχτα τον ρωτούσαν οι ιερείς, οι πρεσβύτεροι και οι γραμματείς. Πολλοί τον κατηγορούσαν με ψεύτικες μαρτυρίες. Όταν ξημέρωσε, αποφάσισαν να καταδικάσουν σε θάνατο τον Ιησού. Αφού, λοιπόν, τον έδεσαν, τον πήγαν και τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο, τον Ρωμαίο διοικητή.
Τότε οι στρατιώτες του Πιλάτου πήραν τον Ιησού, τον έντυσαν με κόκκινη χλαμύδα, έπλεξαν στεφάνι από αγκάθια και του το φόρεσαν στο κεφάλι σαν στέμμα και στο δεξί του χέρι τού έβαλαν ένα καλάμι. Τον χτυπούσαν, τον έφτυναν και του έλεγαν περιπαιχτικά: "Ζήτω ο βασιλιάς των Ιουδαίων".
Η ανάσταση του Ιησού
Χαρείτε, ο Χριστός αναστήθηκε
Χαράματα της Κυριακής κίνησαν οι μαθήτριες του Ιησού: η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία του Κλωπά και η Σαλώμη για τον τάφο του. Είχαν αγοράσει μύρα, για να αρωματίσουν το σώμα του Χριστού, όπως συνήθιζαν τότε. Πηγαίνοντας, είχαν έγνοια πώς θα κυλήσουν το βαρύ λιθάρι που έκλεινε την είσοδο του τάφου. 'Όταν έφτασαν, έκπληκτες είδαν πως το λιθάρι δεν ήταν στη θέση του. Ο τάφος ήταν ανοιχτός.
Ο Λάζαρος που ήταν φίλος και μαθητής του Ιησού, ζούσε στη
Βιθυνία, λίγο έξω από την Ιερουσαλήμ. Με τις αδερφές του Μάρθα και Μαρία είχαν
φιλοξενήσει πολλές φορές τον Ιησού.
Όταν ο Λάζαρος αρρώστησε οι αδερφές του ειδοποίησαν τον
Ιησού, όμως εκείνος έφτασε τέσσερις μέρες μετά
τον θάνατό του. Οι αδερφές περίμεναν έξω από τον τάφο με λαχτάρα και πίστη λέγοντας:
- Κύριε, αν ήσουν εδώ, δε θα πέθαινε ο αδερφός μας.
Πήγε λοιπόν ο Ιησούς έξω από τον τάφο του Λάζαρου, προσευχήθηκε και φώναξε: «Λάζαρε δεύρω έξω», δηλαδή «Λάζαρε βγες έξω».
Μπροστά στο έκπληκτο πλήθος ο Λάζαρος βγήκε τυλιγμένος με τα
σάβανα.
Μετά από αυτό το γεγονός πολλοί άνθρωποι πίστεψαν στον
Χριστό.
